Davertige's ceremoniële trommel, 1968: een stilleven dat zoemt als een gebed.

In de serene ruimtes van Haiti Collection Privée hangen sommige schilderijen niet zomaar – ze luisteren . Villard Denis, beter bekend als Davertige , was zowel dichter als schilder, en die dubbellevensstijl is voelbaar in zijn afbeeldingen: de manier waarop objecten metaforen worden, de manier waarop een eenvoudige compositie een betovering wordt. Sluit even je ogen en laat je leiden door de titel – Ceremonial drum, 1968 – alsof je een droom binnenstapt waar geluid gewicht heeft en toewijding kleur.

De trommel die de hemel vasthoudt

In het hart van de compositie staat een trommel – hoog, stevig en plechtig – als een pilaar die de stilte van de avond draagt. De klankkast is diep, aards bruin, verwarmd met gloeiende tinten, alsof hij aan vuur doet denken. Rond de rand verzamelt het vlechtwerk van de trommel zich in een geschulpte kroon – een sierlijke rand die bijna koninklijk aanvoelt, als een gewaad dat voor een ritueel wordt opgetild.

Daarachter wordt de wereld zacht en afstandelijk: een veld van groen en blauwgroen, als heuvels onder een mistige horizon. De achtergrond schreeuwt niet; ze ademt – koel, gelaagd en stil. De bovenkant van de trommel gloeit met een gedempt goud, een platte cirkel van licht, alsof het instrument niet alleen voor ritme dient, maar ook om te ontvangen – het onzichtbare te verzamelen, het heilige te bewaren.

Links verrijst een kruis – eenvoudig, solide, stabiel – waarvan de kleur de aardse tinten van de trommel weerspiegelt. Daaronder rust een gebogen voorwerp, zoals een halve maan of een hoornvormig vat, dat doet denken aan offers, voorouders of de wending van een verhaal dat in gefluister is doorgegeven. Rechts staat een witte kaars rechtop met een klein vlammetje – dun en geduldig – naast een bleek kopje, nederig en huiselijk, alsof heiligheid de keuken is binnengestapt en besloten heeft te blijven.

Alles voelt in balans: de trommel als zwaartepunt, het kruis als anker van geloof, de kaars als bewaker van de tijd, de beker als menselijke aanraking. Het tafereel oogt als een stilleven, maar het voelt niet stil. Het voelt als het moment voordat het geluid begint – de ingeademde adem, de zwevende handen, de ruimte die zich herinnert hoe het is om te trillen van betekenis.

Deel uw visie

Wat kwam er bij u op toen u dit las?

• Welke vormen verschenen er in je gedachten?

• Welke gevoelens kwamen naar boven: troost, eerbied, nieuwsgierigheid, ongemak?

• Deed het je denken aan een droom, een herinnering of een verhaal dat je niet helemaal kunt uitleggen?

Deel in de reacties wat je "zag" – je verbeelding is onderdeel van het ritueel.

Kijk nu zelf maar

Was uw verbeelding dicht bij het doek?

👉 Klik hier om “Ceremoniële trommel, 1968” van Villard Denis (Davertige) te bekijken

En als dit schilderij je heeft aangesproken, dan is het slechts één van de vele visuele schatten in Haiti Collection Privée – een plek om de diepte, de geest en de poëtische kracht van de Haïtiaanse kunst te ontdekken.